บทที่ 4 ตอนที่4.

เวลา22:30

ภายในห้องนอนสีขาวสะอาดตา

‘เรามาเริ่มขั้นตอนแรกกันเลยนะคะ สำหรับมือใหม่หัดแต่ง.....’

เสียงวิดิโอสอนแต่งดังขึ้นรอบที่สิบ แต่คนที่ฟังอยู่กับทำไม่ได้สักที

“ฉันคงไม่เหมาะกับการแต่งหน้าจริงๆสินะ”

เมธิตาวางแปรงแต่งหน้าลงด้วยท่าทางปลง เธอคงไม่เหมาะกับความสวยงามสินะ เมธิตาปิดวิดีโอลงแล้วเดินโซเซมาที่เตียงนอน แล้วทิ้งตัวลงกับเตียง

ความฝันที่จะได้ยินคำชมจากคนที่แอบรักเหลือแต่เพียงศูนย์เท่านั้น ถ้าเธอจะไปขอให้พันธิภาแต่งหน้าให้ทุกวัน เพื่อนรักของเธอต้องสงสัยแน่ๆ แล้วชีวิตเธอควจะไม่สงบสุขอีกต่อไป ถ้ามีใครรู้ว่าเธอแอบชอบท่านประธานหนุ่มสุดเพอร์เฟคจนเต็มหัวใจ

.

.

.

วันต่อมา

ห้องทำงานปรเมศ

“คุณเมศค่ะ คุณเนตรดาวมาขอพบค่ะ”

พอได้ยินชื่อแขกที่มาพบปรเมศถึงกับถอนหายใจออกมา

“ครับ เชิญเข้ามาได้เลย”

เนตรดาวลูกสาวเพื่อนสนิทของคุณแม่ แล้วยังเป็นน้องสาวที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่ยังเด็ก แต่ก่อนปรเมศก็ยินดีที่เธอมาหา

แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป เนตรดาวเริ่มคิดกับปรเมศมากกว่าพี่ชาย แล้วทำทุกวิธีที่จะได้เป็นคนรักของเค้า ซึ่งปรเมศเองไม่ได้คิดกับเธอเช่นนั้น เค้าเห็นเธอเป็นแค่น้องสาวเท่านั่น

“พี่เมศค่ะ”

เนตรดาวเดินส่งยิ้มหวานเข้ามานั่งบนตักของปรเมศแล้วยังยกแขนเรียวขึ้นโอบคอแกว่งไว้อีกด้วย

“น้องดาวพี่ว่าทำแบบนี้มันไม่เหมาะเลย ถ้ามีคนมาเห็นเข้าน้องดาวจะเสียหายนะ”

ปรเมศจับร่างบางให้ยืนขึ้น แล้วพยายามถอยออกห่างจากเธอ

“พี่เมศรังเกียจน้องดาวเหรอคะ ดาวจะงอนพี่เมศแล้วนะ”

“พี่ไม่ได้รังเกียจน้องดาวหรอกครับ แต่น้องดาวเป็นผู้หญิง ทำ...”

“แต่น้องดาวกับพี่เมศเรากำลังจะหมั้นกันแล้วนะคะ ทำไมจะทำแบบนี้ไม่ได้”

ปรเมศถึงกับถอนหายใจออกมาอีกรอบ เรื่องงานหมั้นไม่ได้มีในหัวของเค้าเลย อีกทั้งพ่อแม่ของปรเมศเองก็ไม่ได้พูดถึงมันเลยสักครั้ง เพราะพวกท่านรู้ว่าถ้าลูกชายจะมีภรรยา ลูกชายของท่านจะต้องเป็นคนเลือกเองแน่ๆ

“พี่เคยบอกน้องดาวไปแล้วนะครับ พี่รักน้องดาวเหมือนน้องสาวคนนึงของพี่...”

“แต่น้องดาวรักพี่เมศ”

เนตรดาวเข้าสวมกอดปรเมศแล้วอ้อนเหมือนที่เคยทำ เธอรู้จุดอ่อนของปรเมศดี ถึงปรเมศจะดูเด็ดขาดเวลาทำงาน แต่เวลาอยู่กับเธอ ปรเมศมักจะแพ้ลูกอ้อนของเธอทุกครั้ง

“ถึงยังไงพี่ก็ยืนยันคำเดิม ว่าพี่คิดกับน้องดาวแค่น้องสาวเท่านั้น น้องดาวมีอะไรหรือเปล่า วันนี้พี่งานยุ้ง”

“พี่เมศก็งานยุ้งตลอดนั้นแหละ ไม่เคยมีเวลาให้น้องดาวเหมือนแต่ก่อนเลย”

“น้องดาวก็น่าจะรู้หนิครับ ว่าพี่เป็นประธานบริษัทนะครับ พี่ต้องมีงานเยอะกว่าทุกคนอยู่แล้ว”

เนตรดาวเสาะยิ้มออกมา ก็เพราะเป็นประธานบริษัทนี่แหละ เธอถึงตามอ้อนอยู่นี่ไง ทำไมถึงได้จีบยากจีบเย็นขนาดนี้ ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นป่านนี้เสร็จเธอไปนานแล้ว เหมือนปรวุติพี่ชายของเค้าไง ที่เธอเคยนอนด้วยมาแล้ว

“พี่ขอทำงานต่อนะครับ วันนี้พี่งานเยอะมากจริงๆ”

“น้องดาวกลับก็ได้ค่ะ แต่วันนี้พี่เมศต้องพาดาวไปทานข้าวนะคะ”

“พีไม่...”

“ตอนเลิกงาน จะบอกว่าไม่ว่างอีกใช่มั้ยคะ”

เนตรดาวพูดออกมาอย่างรู้ทัน เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอโดนปรเมศปฏิเสธ

“ก็ได้ครับ ถ้าเสร็จงานแล้ว พี่จะไปรับนะครับ”

ปรเมศจำใจต้องทำตามที่เนตรดาวขอ เพราะเค้าเองก็ปฏิเสธมาหลายครั้งแล้ว

“ฟอด!!! ดาวจะรอนะคะ”

เนตรเดินยิ้มออกไป ต่างจากปรเมศที่ต้องกุมขมับเพราะเนตรดาวเริ่มรุกหนักอยากเป็นแฟนเค้าขึ้นทุกวัน .

.

‘วันนี้พี่เมศต้องเป็นของน้องดาวคนเดียว’

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เนตรดาวก็ยิ้มร้ายออกมาทันที